ยามเมื่อ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เสด็จฯ ไปยังสถานที่ต่างๆ ก็จะมีพสกนิกรชาวไทยต่างไปรอเข้าเฝ้าฯกันเป็นจำนวนมาก รวมไปถึงผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ใบหน้าของเธอไปปรากฏอยู่บนหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์เกือบทุกฉบับ ประกอบกับความรักที่มีให้ในหลวงสุดหัวใจ ดูจากสีหน้า แววตา และท่าทางที่ช่างภาพกดชัตเตอร์ได้ เราสัมผัสได้ถึงความจงรักภักดีด้วยหัวใจของผู้หญิงคนนี้จริงๆ

"พระองค์อยู่ที่ไหน เราก็ตามไปที่นั่น เรามีความรู้สึกว่า ในหลวง รัชกาลที่9 เป็นเหมือนเทวดา พระองค์ไม่เหมือนคนธรรมดาที่เราจะเจอได้ง่ายๆ และอีกอย่างพระองค์ทรงมีพระชนมายุเยอะแล้ว มีโอกาสเมื่อไหร่ เราต้องไปรับเสด็จให้ได้"

ผู้หญิงคนนี้ชื่อว่า "แหมว ดลนภา กลัดบุบผา" วัย 42 ปี เป็นติวเตอร์สอนพิเศษอิสระ เล่าให้ฟังว่า ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา จะคอยมารอรับเสด็จในหลวงและสมเด็จพระนางเจ้าฯ ทุกวัน  ตั้งแต่ในหลวง รัชกาลที่9 เสด็จมาประทับที่โรงพยาบาลศิริราช ไม่มีวันไหนเลยที่เธอจะไม่มานั่งรอหรือบางทีค้างคืนรอที่ใต้ถุนโรงพยาบาลเพื่อที่จะได้เห็นพระพักตร์ของท่าน

เริ่มตั้งแต่เด็กๆ คุณยายจะพาไปรับเสด็จในหลวง รัชกาลที่9 ที่วัดพระแก้วทุกครั้งที่พระองค์เสด็จออกมาทำให้เรารู้สึกผูกพันและเห็นถึงพระบารมีและความเมตตาที่มีต่อประชาชนของพระองค์ท่าน พอโตขึ้นมา เราก็ตามไปรับเสด็จพระองค์ท่านทุกที่ ตอนที่สมเด็จย่าทรงประชวรก็ตามไปเฝ้า สมเด็จพระพี่นางก่อนสวรรคต ก็ตามไปรอรับเสด็จ กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่จะต้องทำหน้าที่นี้ กลับไปนอนบ้านแบบนับครั้งได้เลย

และไม่ใช่แค่เธอคนเดียวที่ไปเข้าเฝ้าฯ ในหลวง รัชกาลที่9 ในทุกๆ ที่ จะมีลุงๆ ป้าๆ อีกประมาณ 10 กว่าคนที่มารวมตัวกัน มารู้จักกันตอนมารอเข้าเฝ้าฯ ในหลวง รัชกาลที่9 นี่แหละ "พวกเราไปไหนไปกัน นอนกันแบบไม่มีมุ้ง ไม่มีหมอน เอากระเป๋าหนุนหัว ทั้งร้อน ทั้งหนาว มียุง ก็ไม่มีอะไรที่จะทำให้เราท้อได้" เคยมีครั้งหนึ่งฝนตกหนักมาก เราก็ไปยืนรอตากฝน ถึงแม้พระองค์จะไม่ได้เสด็จออกมา หรือตอนที่ในหลวง รัชกาลที่9 เสด็จกลับวังไกลกังวล ตอนวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ก็ขับรถกันไปรอรับเสด็จที่นั่น แต่ครั้งนั้นมีเรื่องที่เสียใจมากๆ คือคุณป้าคนนึงในกลุ่มประสบอุบัติเหตุรถคว่ำ จนเสียชีวิตขากลับ จากตอนที่เคยอยู่กันครบ 10 กว่าคน ตอนนี้เสียไปแล้ว 4 คน

ส่วนในครั้งที่จำได้ไม่มีวันลืมเลย คือตอนที่รับขบวนเสด็จฯ ในหลวง รัชกาลที่9 ในวันที่สมเด็จพระพี่นางฯ สิ้นพระชนม์  "พระองค์เสด็จลงมา ถึงตรงที่พวกเรานั่งแล้วทรงรับสั่งว่า “ขอบใจมากๆ” เป็นครั้งแรกที่รู้สึกตื้นตันใจมากๆ ส่วนอีกครั้งคือตอนที่ทุกคนที่โรงพยาบาลศิริราชพร้อมใจกันใส่เสื้อสีชมพูให้ในหลวง รัชกาลที่ 9 พระราชินี ทรงตรัสถามพวกเราว่า “ทำไมถึงใส่เสื้อสีชมพูกันจ๊ะ” พวกเราก็ตอบไปตามภาษาชาวบ้านว่า "ใส่เสริมดวงให้กับในหลวง รัชกาลที่9 หมอดูบอกว่าสีชมพูจะช่วยให้พระวรกายของพระองค์แข็งแรงขึ้น พอพระองค์ท่านทรงได้ยินก็ทรงยิ้มและตรัสขอบใจพวกเรา"

จนกระทั่งในวันที่ในหลวง รัชกาลที่9 เสด็จสู่สวรรคาลัย  วินาทีนั้นคือรู้สึกอึ้ง มันพูดไม่ออกเลย เหมือนหัวใจสลาย น้ำตาไหลแบบหยุดไม่ได้ตั้งแต่วันแรกและหลายๆวัน ต่อมา จากแต่ก่อนที่เคยไปเข้าเฝ้าฯพระองค์ที่โรงพยาบาลศิริราช ทุกวันนี้ย้ายมาค้างคืนที่พระบรมมหาราชวัง ที่ประทับของพระบรมศพ "ไปจนไม่สบาย แต่ก็ยังรู้สึกว่าเราจะต้องไป ท่านเสด็จไปที่ไหน เราจะตามไปด้วยทุกที่" เมื่อได้เลยฟังแล้วยอมรับเลยว่าความจงรักภักดีของผู้หญิงคนนี้ ไม่มีเสื่อมคลายเลยจริงๆ เหมือนดั่งพสกนิกรคนไทยทุกคน ที่ต่างก็รู้สึกเช่นนี้เหมือนกัน

ที่มา : cleothiland